Polskie litery na stronie WWW


Polskie litery na stronie WWW

Język XHTMI/HTML jako ponadsystemowy nośnik informacji musi mieć możliwość obsługi różnych znaków narodowych. W związku z tym zostały określone różne strony kodowe dla danych języków i części świata. Dla naszego kraju odpowiednim standardem jest strona kodowa ISO 8859-2. Działa ona na wszystkich platformach systemowych: MS Windows, Unix, Linux, Mac OS i wielu innych, dlatego jako świadomy projektant stron musisz stosować się do tej normy.

Ktoś może zauważyć, że przecież wystarczy wpisać polskie znaki w Notatniku, a i tak wszystko zadziała. Oczywiście nie można odrzucić takiego pomysłu, ale należy zwrócić uwagę, że tak zakodowane polskie znaki narodowe zadziałają tylko na platformie MS Windows — pozostałe systemy będą miały z taką stroną kodową problemy.

Poza stroną kodową ISO 8859-2 w sieci możesz spotkać jeszcze Windows-1250. Jest to rozwiązanie lansowane przez firmę Microsoft i wywodzi się z platformy MS Windows. Format ten jest akceptowany przez większość popularnych przeglądarek, jednak zachęcam Cię, byś starał się używać strony kodowej ISO, która jest niepodważalnym standardem.

Poza opisanymi powyżej standardami kodowania polskich znaków istnieje jeszcze jedno rozwiązanie, dzięki któremu możemy tworzyć dokumenty uniwersalne. Chodzi o to, że podczas tworzenia strony, na której zamieszczono dwa lub więcej języków, nie ma możliwości jednoczesnego poprawnego wyświetlenia znaków właściwych dla danego kraju. Rozwiązaniem takiego problemu jest stosowanie Unikodu (oryginalna nazwa to Unicode — http://www.unicode.org).

Doskonałość tego rozwiązania polega na przypisaniu unikatowego numeru wszystkim znakom charakterystycznym dla różnych alfabetów, np. polskiego czy cyrylicy. W Unikodzie uwzględniono także dodatkowe symbole, np. ®, ©.

Obsługa Unikodu została wprowadzona w wiodących przeglądarkach, poczynając od numeru 4. Dziś jest obsługiwana przez: MS Internet Explorera, Mozillę, Operę oraz Netscape Navigatora.

Istnieją trzy odmiany Unikodu: UTF-7, UTF-8 oraz UTF-16. Zróżnicowanie zostało wprowadzone w celu umożliwienia obsługi tego standardu na różnych platformach i w różnych programach. Różnica w typach Unikodu ogranicza się do odmiennego zapisu znaków (format 7-bitowy, 8-bitowy oraz 16-bitowy).

Najprostszym sposobem kodowania polskich znaków jest użycie dedykowanego edytora tekstowego, np. EzHTML, lub specjalnego konwertera, np. Gżegżółka XP — http://www.gzegzolka.com. Sposoby deklarowania strony kodowej w dokumencie HTML poznasz nieco dalej.

Zapamiętaj, że za definicję odpowiedniej strony kodowej odpowiadają następujące polecenia:

<meta http-equiv=,lcontent-type“ content=”text/html; charset=iso-8859-2″ />

<meta http-equiv=”content-type” content=”text/html; charset=windows-1250″ />

Pierwszy wpis to definicja strony kodowej ISO 8859-2, natomiast następny to strona kodowa Windows- 1250.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *